...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Θα ακουστεί τρελό σίγουρα... - Μέρος 2ο

        Κάθομαι και ακούω διάφορα. Από μικρούς, από μεγάλους. Δεν αξίζει πλέον να παντρεύεσαι ή να πεθαίνεις.
        Παντρεύεσαι: Ξοδεύεις μια περιουσία στο να θρέψεις καλεσμένους, τους οποίους ζήτημα είναι αν ξέρεις άλλους πέραν της οικογένειάς σου και των κοντινών σου φίλων.
        Πεθαίνεις: Φορτώνεις στους κοντινότερους ανθρώπους σου τα έξοδα της κηδείας σου και της διατήρησής του σώματός σου σε ένα 2 επί 0.50 χώρο σε ένα νεκροταφείο για κάποιον καιρό.
        Πλέον ο γάμος και η κηδεία, από θέληση των ζωντανών να γιορτάσουν ή να τιμήσουν τον νεκρό(αντίστοιχα), έχει γίνει εμπόριο του κάθε παπά ή κορακιού(ανάλογα την περίπτωση, αν και τα δύο μαύρα φοράνε).

        Και τώρα φτάνουμε στο "τρελό κομμάτι"! Μία λύση είναι η καύση του νεκρού, μα δε μου αρέσει ως λύση. Σκέψου το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο στον κόσμο! Έχει πεθάνει! Θα βρεις λεφτά για την κηδεία ή θα κάνεις καύση του σώματος; Έτσι κι αλλιώς έχει πεθάνει. Σωστά; Άρα δεν το χρειάζεται το σώμα. Σωστά; Ωραία, πάρε έναν δαυλό και βάλε εσύ τη φωτιά. Τολμάς;
        Βλέπεις, αυτό είναι το πρόβλημα στην σύγχρονη εποχή. Εγώ δε μπορώ να το κάνω αυτό γιατί φοβάμαι. Μήπως θα μπορούσες εσύ; Θα σε πληρώσω. Μία τρομερή προσπάθεια του ανθρώπου να απαλλαγεί από την ευθύνη της πράξης που θέλει. Μία προσπάθεια να μπορεί να πει στο τέλος ότι άλλος το έκανε ή δεν ήμουν εγώ.
        Εγώ θα δώσω μια ιδέα κι αν σου αρέσει κράτησέ την. Έχεις ακούσει να μιλάνε για τους αγίους; Άνθρωποι που πέθαναν, τιμήθηκαν από τους ανθρώπους και συνεχίζουν να τιμούνται και να αποκαλούν το όνομά τους καμιά φορά. Η ταφή τους γίνεται με έξοδα μη-συγγενών και το σώμα τους το παίρνουν εκκλησίες για συντήρηση.
        Ωραία! Μου αρέσει! Πώς θα γίνω άγιος; Σκέψου ότι θα ζητάνε το σώμα σου εκκλησίες! Θα το προσκυνάνε πιστοί! Θα φωνάζουν το όνομά σου για τη σωτηρία σου! Τα σκέφτηκες; Ωραία! Ξέχασέ τα τώρα. Αν αρχίσεις να κάνεις πράγματα μόνο και μόνο για τη δόξα, δε θα καταφέρεις τίποτα. Και θα χάσεις και την ψυχή σου και τη ζωή σου στο τέλος. Ε άρα τι να κάνω; Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να μειώσεις τις αμαρτίες που κάνεις.
        Μα... Η αμαρτία δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει! Και δηλαδή τι; Θα κυκλοφορώ με μαύρα και θα αφήσω γένια κτλ; Όχι, κάθε άλλο! Δε χρειάζεται κανείς να κλειστεί στον εαυτό του ή να γίνει μοναχός. Μπορεί να ζει μέσα σε όποια κοινωνία ανθρώπων ο ίδιος επιθυμεί αρκεί να μην την ακολουθεί στα λάθη της. Το "αυξάνεστε και πληθύνεστε" δε γίνεται μόνο του. Θέλει και παρέα! Κι αν τα κάνω αυτά και η σύντροφός μου με θεωρεί πουριτανό ή τρελό; Τότε, προσπάθησε να την κάνεις να καταλάβει. Και να θυμάσαι πως άλλο "καταλαβαίνω" και άλλο "συμφωνώ"!
        Και συγγνώμη δηλαδή αλλά μου λες να γίνω άγιος για να αποφύγω την εμπορία της ταφής μου; Είσαι σοβαρός; Δε βρήκες καλύτερο λόγο; Λόγους πολλούς! Το παράδειγμα με την ταφή ήταν απλά μια εισαγωγή στο θέμα. Για να κάνεις κάτι, οτιδήποτε, χρειάζεται να έχεις έναν λόγο που να το κάνεις. Κι αυτός ο λόγος πρέπει να βγαίνει από μέσα σου. Να θυμάσαι γιατί!
        Αν σου έλεγα ότι "Επειδή αγάπησες, θα ζήσεις"; Αν σου έλεγα πως "Εγώ υπάρχω είτε το πιστεύεις είτε όχι. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Θεό και τους δαίμονες". Αν σου έλεγα πως "Κάθε αμαρτία που δεν κάνεις, κάνει ελαφρύτερο τον σταυρό Του";

        Αυτά για απόψε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: