...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Από χτες...

...έκανα σκέψεις για αυτό το blog. Τελικά κατέληξα σε κάτι το οποίο θα γίνει κατανοητό πιο έντονα όταν επιστρέψω από τον στρατό(Μάρτιο μεριά δηλαδή) κάνοντάς το πράξη κι όχι λέγοντας μόνο "θαααα".

Για σήμερα, θέλω να γεμίσω μία ανάρτηση με στίχους άλλου και με τη φωνή άλλου. Μιλάω για την φωνή του συγκροτήματος "Υπόγεια Ρεύματα" και συγκεκριμένα για το τραγούδι "Νατάσα". Είναι μάλλον η μόνη τους απαγγελία. Όμως μου αρέσουν οι απαγγελίες με μουσική υπόκρουση. Όχι με οποιαδήποτε μουσική. Με μουσική που να είναι φτιαγμένη ειδικά για την απαγγελία αυτή καθ' αυτή. Και νομίζω πως αυτό συμβαίνει στο παρακάτω τραγούδι.

Απολαύστε το...
Υπόγεια Ρεύματα - Νατάσα

Λακκούβες που δεν παίζονται στου ονείρου μου τους δρόμους
χαμόγελο μεταξωτό
μ' αρέσει το άγγιγμά σου
μ' αρέσει το ασημόδετο γλυκό αγκάλιασμά σου

Και θέλω θάλασσες του Απρίλη μου
αρμύρα απ' της ψυχής σου την πληγή
αρμύρα απ' της καρδιάς σου την πηγή
θέλω να θες τα πάντα

Πρωί σε λεν Αυγερινό
το βράδυ Αποσπερίτη
ασημαχτίδα της ψυχής
σε λέω Αφροδίτη

Πλέω σε λίμνες τ' ουρανού
και περπατώ μονάχος
στην πόλη τη βαμμένη μου
και κρύβω τέτοιο πάθος

Λαμπύρισμα στις κόκκινες ανταύγειες των μαλλιών σου θέλω ν' ακούς
και θα σου πω τα λόγια της ψυχής μου
και θα στη στείλω μια βραδιά
να κοιμηθεί μαζί σου

Μακριά απ' τις γκρίζες λάμψεις μου
χρόνε μου ψυχοφθόρε
σε χαιρετώ
λαμπρό αστέρι της αυγής
τρανέ Εωσφόρε

Θέλω φωτιά

Δεν υπάρχουν σχόλια: