...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Η εξήγησή μου

  1. Τα παρακάτω τα γράφω δια της ιδιότητός μου ως Χριστιανός, χωρίς όμως σε καμία περίπτωση αυτά που γράφω να αποτελούν κάτι παραπάνω από προσωπική, πιθανόν όχι απόλυτα σωστή, ανθρώπινη γνώμη.
  2. Έχω ακούσει κατά καιρούς διάφορα πράγματα που θεωρούνται χριστιανικά και είτε αφορούν τους τρόπους που οφείλει να γίνεται κάτι στα πλαίσια της πίστης, είτε έχει να κάνει με τη μη-εξήγηση κάποιων πραγμάτων. Σε αυτά τα θέματα θέλω να απαντήσω όσο μπορώ μέσα αυτό το κείμενο, όχι ως ειδικός, αλλά ως καθαρά κάποιος που λέει ότι πιστεύει στον Ιησού Χριστό και στη διδασκαλία Του, και αναγνωρίζοντάς Τον ως Μεσσία και Υϊό του Θεού και Σωτήρα.
  3. Αλήθεια, πόσοι από εμάς τους Χριστιανούς έχουν πραγματικά λάβει το Άγιο Πνεύμα; Πόσοι έχουν αποκτήσει τις δυνάμεις Του; Τη γλωσσολαλιά, τα θαύματα... Σίγουρα όχι εγώ, αφού, όσο κι αν προσπαθήσω να κάνω το λόγο μου να μοιάζει με τον τρόπο που έγραφαν οι Ευαγγελιστές, δε θα μπορέσω ποτέ να το καταφέρω χωρίς τη θαυματουργή επίδραση του Αγίου Πνεύματος που έρχεται μέσα από την πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ελπίζω όμως κάποτε να το λάβω. Το Άγιο Πνεύμα το έλαβα με την Ορθόδοξη βάπτιση μου στην παιδική μου ηλικία. Όμως η αμαρτία που γεμίζει την ψυχή μου,  η κάθε νέα αμαρτία που με ταράσσει αφού η κάθε παλιά χάθηκε χάρη στο μυστήριο της εξομολόγησης, το ότι εγώ πέφτω ξανά και ξανά, αυτοί είναι οι λόγοι που κρατούν το Άγιο Πνεύμα μακριά μου. Δε χρειάζομαι τη γλωσσολαλιά ή κάποια άλλα φανταχτερά θαύματα για να νιώσω τη θεία χαρά μέσα μου. Μου αρκεί να λέω το "Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υϊέ του Θεού, ελέησόν με" και να νιώθω το Έλεος του Θεού πάνω μου. Τότε θα ξέρω πως με ακούει ο Κύριος, γιατί εγώ θα μιλάω σωστά.
  4. Είναι σημαντικό καταρχάς ο κάθε ένας από εμάς που αποκαλεί τον εαυτό του Χριστιανό, να ορίσει τί εννοεί με αυτό. Χριστιανός είναι κάποιος που πηγαίνει στο ναό το Πάσχα και το 15Αύγουστο επειδή είναι συνήθεια ή επειδή “είναι ντροπή να μην πας”; Χριστιανός είναι κάποιος που είναι Χριστιανός επειδή έτσι του είπαν να λέει; Χριστιανός είναι κάποιος που πηγαίνει σε εκκλησίες και προσκυνάει χωρίς όμως να έχει ασχοληθεί με τη διδασκαλία του Χριστού, στον οποίο βασίζεται αυτή η θρησκεία; Χριστιανός είναι αυτός που δεν έχει επίγνωση του ότι άλλο η Εκκλησία και άλλο η εκκλησία;
  5. Ο Χριστιανός, όπως συμβαίνει και με τις οπαδούς των άλλων θρησκειών, οφείλει να δείχνει μέσα από τη ζωή του ότι είναι Χριστιανός. Να μην το ψιθυρίζει το στόμα του αλλά να το φωνάζουν οι πράξεις του. Οφείλει να κρατάει την αγάπη του ζωντανή και άσβεστη, ακόμη κι όταν αυτό φαίνεται δύσκολο και άπιαστο όνειρο. Ένα όνειρο, που ο Ιησούς Χριστός έκανε πραγματικότητα, χαρίζοντάς μας τη σωτηρία και την άφεση αμαρτιών μέσω της σταύρωσής Του.
  6. Οι χριστιανικές οικογένειες, στην Ελλάδα τουλάχιστον, έχουν κάποιες ελλείψεις ως αντίληψη, οι οποίες πηγάζουν από το ίδιο πράγμα. Μαθαίνουν στα παιδιά τους να αγαπούν το Χριστό αλλά δεν τους το διδάσκουν. Όπως τα πράγματα που μάθαμε στο σχολείο, έτσι κι αυτό ξεχνιέται. Ό,τι, όμως, διδαχθήκαμε, το θυμόμαστε. Τα παιδιά μπορεί να έμαθαν να λένε ότι αγαπούν το Χριστό, όμως αν δεν Τον διδαχτούν θα Τον ξεχάσουν. Είναι σημαντικό για το παιδί να πάρει απαντήσεις σε ερωτήσεις όπως “Γιατί να μην ζηλέψω τον συμμαθητή μου που έχει περισσότερα παιχνίδια;” ή “Γιατί να μην ζηλέψω τη συμμαθήτριά μου που έχει και τους δύο της γονείς;”. Είναι σημαντικό ο γονέας να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις με αγάπη και στοργή και να μην απαντήσει “Έτσι” ή “Πήγαινε στο δωμάτιό σου και σκέψου τί έκανες”.
  7. Για να πάρει, όμως, το παιδί απαντήσεις, ο γονέας οφείλει να του τις δώσει. Φυσικά, για να τις δώσει τις απαντήσεις αυτές, οφείλει να τις έχει ο ίδιος ο γονέας μέσα του. Κάπως έτσι λοιπόν φτάνουμε στο επόμενό μας θέμα.
  8. Το πιο σημαντικό πράγμα που οφείλει να κάνει ο κάθε άνθρωπος είναι πρώτα να ρωτήσει τον εαυτό του “τί θέλω;”. Αντίστοιχα, ο άνθρωπος που βαφτίστηκε Χριστιανός και απέκτησε Χριστιανικό όνομα, οφείλει να ρωτήσει τον εαυτό του “Θέλω να είμαι Χριστιανός; Πιστεύω στον Χριστό ως Σωτήρα μου και ως Υϊό του Θεού;”.
  9. Το βάφτισμα, που λάβαμε σε νηπιακή ηλικία, είναι η διαδικασία που χρειάζεται προκειμένου να βρεθούμε μπροστά Του και να Του ζητήσουμε να μας δώσει το δικαίωμα της άφεσης των αμαρτιών μας. Το δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να στρέψουμε το βλέμμα μας στον Χριστό και να του πούμε “Συγχώρησέ με Κύριε!” και, αν είμαστε ειλικρινείς, να μας συγχωρήσει και να μαρτυρήσει Αυτός μπροστά στον Θεό για εμάς, λέγοντάς του ότι έχουμε συγχωρηθεί και αυτό που μας βάραινε δε μας κρατάει πια μακριά από την Αιώνια Ζωή και από τον Παράδεισο. Κι ο Θεός θα μας συγχωρήσει.
  10. Από εκεί και πέρα, το τί κάνει ο καθένας στη ζωή του, ποιο είναι το παρελθόν που τον χαρακτηρίζει και ποιες οι πράξεις του, είναι κάτι που ορίζεται από τον ίδιο και μόνο. Το αν ο Χριστός θα είναι φίλος ή εχθρός του, είναι κάτι που ορίζεται από τον ίδιο. Σίγουρα πάντως δε μπορεί να είναι και τα δύο. Άλλωστε, είναι πολύ πιθανό ο καθένας από εμάς να έχει κάνει κάποια σφάλματα στη ζωή του. Σφάλματα τα οποία εμπλέκουν και άλλους ανθρώπους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
  11. Το πλεονέκτημα του Χριστιανού απέναντι στους αλλόθρησκους έγκειται στο ότι ο Χριστιανός, μέχρι να ηττηθεί από το θάνατο, δε θεωρείται κακός άνθρωπος αλλά εκπεσών καλός. Σε αντίθεση με τους αγγέλους ή τα άλλα όντα, έχει ανά πάσα στιγμή το δικαίωμα να καταλάβει τα λάθη του, να τα παραδεχτεί και τελικώς να ζητήσει τη συγχώρεσή τους. Και ανά πάσα στιγμή ο Κύριός του, Ιησούς, θα τα συγχωρήσει και ενώπιον του Θεού. Αρκεί, φυσικά, η επιθυμία, αυτή, του ανθρώπου να είναι απόλυτα ειλικρινής και να προέρχεται από το βάθος της ψυχής του.
  12. Όσον αφορά στον όρο Χριστιανός, οφείλουμε να θυμηθούμε πως δεν προϋπήρχε, αλλά δημιουργήθηκε μετά την ανάσταση του Ιησού, ώστε να χαρακτηριστούν κάπως όλοι οι πιστεύοντες εις τον Κύριο. Όταν κάποιος άνθρωπος βαφτίζεται, βαφτίζεται στο όνομα του Ιησού Χριστού. Όχι Χριστιανός. Ο λόγος για τον οποίο το λέω αυτό, φαίνεται παρακάτω.
  13. .Τα Ευαγγελία των μαθητών του Ιησού, αναφέρουν τον Χριστό να λέει τα ίδια πράγματα. Μάλιστα, δεν είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς ότι για να κάνει πιο έντονα τα λόγια Του, λέει τα ίδια νοήματα ξανά και ξανά με διαφορετικές λέξεις. Ακόμη και η Αποκάλυψη του Ιωάννου, που είναι λόγος εμπνευσμένος από το Άγιο Πνεύμα, όπως ήταν και ο Λόγος του Ιησού, αναφέρει ξανά και ξανά και ξανά πως “Ο έχων ους ακουσάτω”. Αυτό σημαίνει πως η διδασκαλία Του δεν είναι διφορούμενη. Υπό την έννοια αυτή, η διάσπαση των Χριστιανών σε δόγματα δεν αποτελεί έργο Θεού αλλά έργο ανθρώπων.
  14. Όταν υπάρχουν 2 ή 3 ή 5 δόγματα της ίδιας θρησκείας που την κηρύττουν σωστά, οι πιστοί των δογμάτων αυτών δε θα έπρεπε να είναι χωρισμένοι αλλά ενωμένοι σαν μία γροθιά. Αν, όμως, στα διάφορα δόγματα υπάρχει και διαφορετική αντίληψη σε βασικά θέματα πίστεως , τότε η σωστή ορολογία είναι ότι το ένα δόγμα είναι το σωστό και άρα τα υπόλοιπα δόγματα αποτελούν αιρέσεις. Υποθέτουμε φυσικά πως δε βρισκόμαστε ακόμη στην κατάσταση όπου όλα τα δόγματα αποτελούν αιρέσεις.
  15. Μου είναι, όμως, δύσκολο το να καταλάβω ότι αυτό που χωρίζει πχ. 2 δόγματα είναι το ότι το ένα θεωρεί ότι υπερισχύει η θεϊκή φύση του Χριστού και το άλλο ότι υπερισχύει η ανθρώπινη φύση Του. Δεν είναι σοβαρά ερωτήματα αυτά! Προσωπικά δεν ξέρω και δε με ενδιαφέρει να το μάθω. Ξέρω ποιος ήταν, είναι και θα είναι ο Ιησούς Χριστός που μαρτύρησε για να βρίσκομαι εγώ εδώ και να γράφω αυτά τα λόγια και που μαρτύρησε για να βρίσκεσαι εσύ εδώ και να διαβάζεις(αλλά πάνω από όλα να σκέφτεσαι) αυτά που διαβάζεις.
  16. Αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος για να επιβιώσει είναι το Χριστό. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα στα έργα της αγάπης Του, μέσα στο Λόγο Του και μέσα στους πιστούς Του. Άνθρωπος που πράττει σύμφωνα με τη διδασκαλία του Χριστού και έχει και έναν καλό πνευματικό να τον καθοδηγήσει, θα είναι μακάριος.
  17. Από εκεί και πέρα, όμως, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι ο ναός δεν είναι οίκος του Θεού από μόνος του. Οίκος του Θεού είναι ο ουρανός αλλά και κάθε τι που αποτελεί πλάση Του και δε μολύνθηκε από την αμαρτία. Οίκος του Θεού και Εκκλησία Του δημιουργείται, όταν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι προσκυνούν και ψάλλουν στο μεγαλείο Του και Τον ευχαριστούν γι' Αυτόν. Η εκκλησία από μόνη της είναι κάτι που πιθανόν να φτιάχτηκε με πίστη και ισχυρή θέληση αλλά μέχρι οι πιστοί να το αλλάξουν, παραμένει απλώς ένα σπίτι με έδρανα και ίσως κεριά ή τοιχογραφίες αγίων, όπου κανείς δεν κατοικεί και που απλά “φτιάχτηκε με πίστη και ισχυρή θέληση”.
  18. Οι εκκλησίες και οι ναοί έχουν ως πραγματικό σκοπό το να αισθάνεται ασφαλής ο πιστός μέσα σε αυτά τα κτήρια και μαζί με άλλους πιστούς(ή ανθρώπους που ψάχνουν ένα λόγο για να πιστέψουν) να ψέλνει στον Κύριο και να συζητάει τις απορίες του, ή έκτακτα σοβαρά θέματα, αλλά και χωρία της Γραφής με άλλα άτομα που θα τον καταλάβουν και θα αποφασίσουν να τον βοηθήσουν να έρθει πιο κοντά στο Θεό. Ο καθένας με τον τρόπο που μπορεί.
  19. Αφού είπα λοιπόν τα παραπάνω, οφείλω να εξηγήσω το θέμα για το οποίο πολλοί Χριστιανοί έχουν διαφορετικές απόψεις. Το θέμα “άνδρες και γυναίκες”. Τι πραγματικά συμβαίνει με τα δύο φύλα και που έγκειται ο όρος “αμαρτία”;
  20. Αν διαβάσει κανείς την Παλαιά Διαθήκη, αλλά και κείμενα που αποτελούν αναφορές στη ζωή του Αδάμ μετά την εκδίωξη από τον Παράδεισο(που δεν αποτελούν κομμάτι της Παλαιάς Διαθήκης), θα διαπιστώσει πως το σώμα των ανθρώπων δεν είναι το αληθινό σώμα που είχε ο άνθρωπος και στον Παράδεισο. Άρα τα πραγματικά “θέλω” της ψυχής μας δεν αποτελούν απαραίτητα και τα “θέλω” του φθαρτού τωρινού μας σώματος. Όταν ο Αδάμ ζήτησε παρέα, ο Θεός του έδωσε την Εύα που τον συμπλήρωνε πνευματικά στα πλαίσια της αγνότητας τους. Ίσως να είχαν σωματικά και δυνατότητα αναπαραγωγής, αλλά ίσως και όχι.
  21. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα του αν έχει την τάση να είναι “ηγέτης” ή “οπαδός” οφείλει πάνω από όλα να είναι ηγέτης του εαυτού του. Ο Χριστιανός οφείλει να έχει επιλέξει την ηγεσία του εαυτού του να την έχει ο Χριστός και να πράττει σύμφωνα με το θέλημά Του.
  22. Το αν κάποιος κατά τη διάρκεια της ζωής του θα έχει ερωτική επαφή με γυναίκα ή όχι, είναι κάτι που το καθορίζει ο ίδιος. Ανεξάρτητα του τί σώμα μπορεί να είχαμε παλιά, ή τί έγινε παλιά, ο Χριστός δεν κάνει την παραμικρή αναφορά σχετικά με διάλυση του θεσμού του γάμου ή για το ότι η ερωτική επιθυμία και φαντασία(απέναντι στο/στη σύντροφό σου) είναι κάτι κακό.
  23. Το να ερωτεύεσαι και να αγαπάς έναν άνθρωπο του αντίθετου φύλου, κάθε άλλο παρά μεμπτό είναι. Το να συνευρίσκονται και σεξουαλικώς δύο άνθρωποι δεν τους κατεβάζει, εφόσον είναι παντρεμένοι, στα μάτια του Θεού. Είναι πράξη μέσω της οποίας μπορεί να εκλυθεί αγάπη σε μεγάλη ποσότητα η οποία μόνο χαρά μπορεί να φέρει σε ένα ζευγάρι.
  24. Ακόμη κι έτσι, όμως, να μην είναι, αν ο Χριστιανός πέσει σε πνευματικές παγίδες επιλέγοντας να συνευρεθεί ερωτικά ή εξάπτοντας τη φαντασία του με άλλο άτομο που δεν είναι σύντροφός του, τότε ο άνθρωπος αυτός, ως Χριστιανός, είναι ελεύθερος να καταλάβει το λάθος του(στα πλαίσια και στο βαθμό που κάτι τέτοιο ήταν πράγματι λάθος), εφόσον όχι μόνον έγινε μοιχός ο ίδιος αλλά και οδήγησε και το άλλο άτομο στο να το βαραίνει το αμάρτημα της μοιχείας, και να ζητήσει συγχώρεση. Κι αν η επιθυμία του είναι ειλικρινής και εκ βάθους ψυχής, θα συγχωρηθεί.
  25. Ανάμεσα στους Χριστιανούς, υπάρχουν και άνθρωποι που επιλέγουν να μην συνευρεθούν σεξουαλικώς και γενικώς να μην μπλέξουν στο αμάρτημα της μοιχείας(με κανέναν τρόπο). Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι περισσότερο μακάριοι από άλλους, μόνο με αυτή την πράξη. Θεωρείται όμως πως βρίσκονται σε κατ' επιλογήν νηστεία.
  26. Η νηστεία άλλωστε είναι κάτι που επιλέγει ο άνθρωπος. Εφόσον ο Θεός των Χριστιανών, ο Πατέρας του Ιησού Χριστού και Πατέρας μας, δεν θέλει θυσίες σε κρέας και σε ανθρώπους, όπως ήθελαν οι ειδωλολατρικοί θεοί των αλλοθρήσκων, αυτό που μπορεί να Του προσφέρει ο Χριστιανός, πέρα από το να ακολουθεί τη Διδασκαλία Του, είναι να στερηθεί αυτά που του προκαλούν ευχαρίστηση και απόλαυση. Είτε αυτό, λοιπόν, λέγεται “αποχή από τη σεξουαλική επαφή και κάθε παράγωγο αυτής”, είτε λέγεται “τρώω μόνο ψωμί και πίνω μόνο νερό”, το αποτέλεσμα είναι ίδιο.
  27. Όπως προαναφέρθηκε στην αρχή του κειμένου, όμως, είναι σημαντικό για έναν Χριστιανό να του εξηγήσουν οι γονείς του, ότι το σε τί νηστεύει ο καθένας είναι κάτι που το επιλέγει ο ίδιος ο Χριστιανός σαν προσφορά προς το Θεό.
  28. Το ότι βάσει της χριστιανικής θρησκείας, υπάρχουν συγκεκριμένες ημέρες που νηστεύουμε, δε σημαίνει πως τότε πρέπει οπωσδήποτε να νηστεύσουμε. Όμως, είναι μια ευκαιρία ώστε να δημιουργήσουμε μία μεγάλη Εκκλησία εκείνες τις μέρες, που σχηματίζεται από τους Χριστιανούς που πιστεύουν στον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα τους και Λυτρωτή τους, και οι οποίοι ενώνονται μέσα από την προσφορά τους σε Αυτόν, μέσω της νηστείας. Αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: