...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Φίλησα το χώμα

Στο στρατό έχουμε αρκετό ελεύθερο χρόνο. Το πρόβλημα είναι πως δεν έχεις πολλές δυνατότητες. Δηλαδή οκ, έχουμε γυμναστήριο, ping-pong και... αυτά. Τα άτομα είναι πάνω-κάτω τα ίδια(με ανανέωση κάθε 3 μήνες). Άρα έρχεται το εξής ερώτημα "Τις ώρες που δεν έχω υπηρεσία τί κάνω;". Μια ερώτηση για την οποία θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα πως "δεν έχω την απάντηση". Βλέπετε, έχω γράψει αρκετές φορές ότι έναν ποιητή δε μπορεί κανείς να τον εμποδίσει να εκφραστεί. Είτε με στυλό και χαρτί, είτε με πέτρα και τοίχο, είτε με δάχτυλο στην άμμο... κάποιο τρόπο θα βρει να βγάλει αυτά που έχει μέσα του. Κι αυτό έκανα. Γέμισα το κενό μου με στίχους και λέξεις και όταν γύρισα σπίτι του έδωσα και μουσική υπόκρουση. Κι ορίστε το αποτέλεσμα... Φίλησα το χώμα...

2 σχόλια:

Menia είπε...

Μπορεί να ονειρεύομαι
μα σε όνειρο δε ζω.

Πλήγωσα πληγώθηκα
κι ακομη συγχωρώ

Αγάπησα αγαπήθηκα
ακόμη αγαπώ

Φίλησα το χώμα πριν
γευτώ τον ουρανό


Μαγεύτικά αληθινό.
Καλό ξημέρωμα εύχομαι.

Forerunner είπε...

Μένια είσαι από τους λίγους ανθρώπους που δεν γνωρίζω και μπορούν να μου κάνουν τόση εντύπωση τα λόγια τους... Ακόμη κι ένα απλό "γεια σου" αν μου γράψουν...
Σε ευχαριστώ που πέρασες και το άκουσες :) Να είσαι καλά :)