...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Ο Πρωτότοκος - Κρίστοφερ Παολίνι (Απόσπασμα)

"Ελπίζω ότι εννοούσες όλες τις υποσχέσεις που έδωσες σ' αυτό το κορίτσι , γιατί αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο, θα καλέσω συνάθροιση και θα σε εξορίσουμε μέσα σε μια βδομάδα".
Ο Ρόραν έμεινε αποσβολωμένος. "Και βέβαια τα εννοούσα. Την αγαπώ".
"Η Κατρίνα μόλις εγκατέλειψε όα όσα είχε ή την ένοιαζαν, κι όλα αυτά για σένα". Η Ιλέιν τον κοίταζε με σταθερό βλέμμα. "Έχω δει άντρες να εκδηλώνουν την τρυφερότητάς τους σε νεαρά κορίτσια όπως ρίχνουμε τους σπόρους στα κοτόπουλα. Οι κοπέλες αναστενάζουν και χύνουν δάκρυα, πιστεύοντας ότι είναι ξεχωριστές, για τον άντρα όμως είναι απλώς μια ασήμαντη διασκέδαση. Εσύ, Ρόραν, υπήρξες πάντα έντιμος · ωστόσο, τα γεννητικά όργανα μπορούν να μετατρέψουν και τον πιο λογικό άντρα σε κορδμένο βλάκα ή δόλια, πονηρή αλεπού. Είσαι κι εσύ τέτοιος; Εκείνο που χρειάζεται η Κατρίνα δεν είναι ένας ανόητος, ένας απατεώνας, ούτε καν η αγάπη, αλλά έναν άντρα που θα τη φροντίζει. Αν την εγκαταλείψεις, θα είναι το πιο αξιοθρήνητο πλάσμα στο Κάρβαχολ, αναγκασμένη να ζει μακριά από τους φίλους της, η πρώτη και μοναδική ζητιάνα μας. Όσο τρέχει αίμα στις φλέβες μου, εγώ δε θα αφήσω να συμβεί κάτι τέτοιο".
"Ούτε κι εγώ", διαμαρτυρήθηκε ο Ρόραν. "Θα ήμουν άκαρδος ή και χειρότερος ακόμα, αν έκανα κάτι τέτοιο".
Η Ιλέιν έτεινε το πηγούνι της. "Ακριβώς. Μην ξεχνάς ότι σκοπεύεις να παντρευτείς μια γυναίκα που έχει χάσει τόσο την προίκα της όσο και την κληρονομιά της μητέρας της. Καταλαβαίνεις τί σημαίνει για την Κατρίνα να έχει χάσει την κληρονομιά της; Δεν έχει ασημικά, δεν έχει λινά, δεν έχει δαντέλες ούτε και τίποτα από όσα χρειάζονται για να λειτουργήσει καλά ένα σπιτικό. Αυτά τα πράγματα είναι τα μόνα που διαθέτουμε και περνούν από μητέρα σε κόρη, αφότου εγκατασταθήκαμε για πρώτη φορά στην Αλαγαισία. Καθορίζουν την αξία μας. Μια γυαίκα χωρίς την κληρνομιά της είναι σαν... σαν...".
"Σαν έναν άντρα χωρίς αγρόκτημα ή τέχνη", συμπλήρωσε τη φράση της ο Ρόραν.
"Ναι. Ήταν μεγάλη σκληρότητα εκ μέρους του Σλόουν να αρνηθεί στην Κατρίνα την κληρονομιά της· έγινε όμως πλέον και τελείωσε. Ούτε εσύ, ούτε κι εκείνη έχετε χρήματα ή άλλα μέσα. Η ζωή είναι αρκετά σκληρή και χωρίς ετούτη την επιπλέον δυσκολία. Θα ξεκινήσετε από το τίποτα και με τίποτα. Μήπως η προοπτική σε τρομάζει ή σου φαίνεται αβάσταχτη; Γι' αυτό σε ρωτάω μια φορά ακόμα - και μη μου πεις ψέμματα, διαφορετικά και οι δυο σας θα το μετανιώσετε για την υπόλοιπη ζωή σας -, θα νοιάζεσαι για κείνη χωρίς αρνητικά αισθήματα, δίχως ποτέ να την προσβάλεις;"
"Ναι"
Η Ιλέιν αναστέναξε και γέμισε δύο πήλινες κούπες με χυμό μήλου από μια κανάτα που κρεμόταν ανάμεσα στα δοκάρια της οροφής. Έδωσε τη μία στον Ρόραν και ξανακάθισε. "Τότε σου προτείνω να αφοσιωθείς στην προσπάθεια να αντικαταστήσεις το σπιτικό και την κληρονομιά της Κατρίνα, έτσι ώστε εκείνη και οι κόρες που ενδέχετει να αποκτήσετε να μπορούν να σταθούν χωρίς ντροπή ανάμεσα στις συζύγους του Κάρβαχολ".
Ο Ρόραν ρούφηξε μια γουλιά από το δροσερό χυμό.
"Αν ζήσουμε τόσο".
"Ναι". Έσπρωξε πίσω ένα βόστρυχο από τα ξανθά μαλλιά της και κούνησε το κεφάλι της. "Διάλεξες δύσκολο μονοπάτι, Ρόραν".
"Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η Κατρίνα θα φύγει από το Κάρβαχολ".
Η Ιλέιν ανασήκωσε το ένα της φρύδι. "Ώστε έτσι έγιναν τα πράγματα. Λοιπόν, δε θα διαφωνήσω με την άποψή σου· για ποιο λόγο όμως δε μίλησες στον Σλόουν για τον αρραβώνα σας νωρίτερα; Όταν ο Χορστ με ζήτησε από τον πατέρα μου, έδωσε στην οικογένειά μου δώδεκα πρόβατα, μια γουρούνα και οχτώ ζευγάρια σφυρήλατα κηροπήγια, δίχως καν να ξέρει αν οι γονείς μου θα συμφωνούσαν. Έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα. Και βέβαια θα μπορούσες να είχες σκεφτεί κάποια καλύτερη στρατηγική από το να χτυπήσεις το μελλοντικό πεθερό σου".
Ένα γέλιο οδύνης ξέφυγε από τα χείλη του Ρόραν. "Έχεις δίκιο, όμως καμιά στιμή δε μ ου φάνηκε κατάλληλη σε όλες αυτές τις επιθέσεις".
"Οι Ράζακ έχουν να μας επιτεθούν σχεδόν έξι μέρες".
Εκείνος κατσούφιασε. "Όχι, αλλά... ήταν... ω, δεν ξέρω!". Κοπάνησε με αγωνία τη γροθιά του στο τραπέζι.
Η Ιλέιν άφησε την κούπα της και τύλιξε τα λεπτά της χέρια γύρω από τα δικά του. "Αν καταφέρεις να γεφυρώσεις το χάσμα που δημιουργήθηκε ανάμεσα σ' εσένα και στον Σλόουν τώρα, πριν συσσωρευτούν χρόνια προσβολών, η ζωή σου με την Κατρίνα θα είναι εξαιρετικά πιο εύκολη. Αύριο το πρωί πρέπει να πας σπίτι του και να τον παρακαλέσεις να σε συγχωρέσει".
"Δε θα παρακαλέσω! Όχι αυτόν!".
"Ρόραν, άκουσέ με! Αξίζει τον κόπο να παρακαλάς κάποιον ολόκληρο μήνα προκειμένου να έχεις ειρήνη στην οικογένειά σου. Το ξέρω από την εμπειρία μου. Οι συγκρούσεις δε φέρνουν τίποτα περισσότερο από δυστυχία".
"Ο Σλόουν μισεί τη Ραχοκοκαλιά. Δε θέλει να έχει καμιά σχέση μαζί μου".
"Οφείλεις όμως να προσπαθήσεις", απάντησε η Ιλέιν σοβαρή. "Ακόμα κι αν σου πετάξει στα μούτρα τη συγγνώμη σου, τουλάχιστον δε θα μπορεί κανείς να σε κατηγορήσει ότι δεν προσπάθησες. Αν αγαπάς την Κατρίνα, τότε πρέπει να καταπιείς την περηφάνια σου και να κάνεις το σωστό για το χατίρι της. Μην την αναγκάσεις να υποφέρει το λάθος σου". Τελείωσε το χυμό της, χρησιμοποίησε ένα λεπτό ψαθάκι για να σβήσει τα κεριά και άφησε τον Ρόραν μόνο του μέσα στο σκοτάδι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: