...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Ιησού, πάρε το τιμόνι

Οδηγούσε την προηγούμενη Παρασκευή προς το Σινσινάτι
Μια χιονισμένη λευκή παραμονή Χριστουγέννων
Πηγαίνοντας σπίτι να δει τη μαμά και το μπαμπά
με το μωρό στο πίσω κάθισμα
Πενήντα μίλια ακόμη και μειωνόταν
η πίστη και η βενζίνη της
Ήταν μια μεγάλη, δύσκολη χρονιά

Είχε πολλά στο μυαλό της και δεν πρόσεχε
Πήγαινε πολύ γρήγορα
Πριν το καταλάβει, στριφογύριζε
πάνω σε ένα λεπτό φύλλο μαύρου γυαλιού
Είδες τις ζωές και των δυο τους να περνούν μπροστά από τα μάτια της
Δεν είχε ούτε χρόνο για να κλάψει
Φοβόταν τόσο πολύ
Άνοιξε τα χέρια της προς τον ουρανό

Ιησού, πάρε το τιμόνι
Πάρ'το από τα χέρια μου
γιατί δε μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου
Αφήνομαι
Γι' αυτό δώσε μου μια ευκαιρία ακόμη
Απλώς σώσε με από το δρόμο που περπατάω
Ιησού, πάρε το τιμόνι

Κρύωνε ακόμη
όταν τα κατάφερε
και το αμάξι σταμάτησε.
Έκλαψε όταν είδε το μωρό της στο πίσω κάθισμα
Να κοιμάται σα βράχος
Αλλά για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό
Έσκυψε το κεφάλι για να προσευχηθεί
Είπε "λυπάμαι για τον τρόπο
που ζούσα τη ζωή μου.
Ξέρω πως πρέπει να αλλάξω
και έτσι από σήμερα

Ιησού, πάρε το τιμόνι
Πάρ'το από τα χέρια μου
γιατί δε μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου
Αφήνομαι
Γι' αυτό δώσε μου μια ευκαιρία ακόμη
Απλώς σώσε με από το δρόμο που περπατάω
Ιησού, πάρε το τιμόνι

Δεν υπάρχουν σχόλια: