...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Τα Χριστούγεννα που άλλαξαν τη ζωή μου (Μετάφραση)

Ως πλήρους απασχόλησης ιεραπόστολος, μου ανατέθηκε να υπηρετήσω στην αποστολή του Φρέσνο της Καλιφόρνιας. Μου είχε, επίσης, ανατεθεί να μάθω να μιλάω Λάο, έτσι ώστε να μπορέσω να βοηθήσω τους άστεγους από το Λάος. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν φύγει από την κομμουνιστική τους χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ και περίμεναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ταϊλάνδη για μια ευκαιρία να κάνουν μια καινούρια ζωή κάπου αλλού. Καθώς δεν υπήρχαν άλλες αδελφές-ιεραπόστολοι να μιλούν κάποια γλώσσα της Νοτιοανατολικής Ασίας, είχα επίσης την τιμή να δουλέψω και με ανθρώπους από την Καμπότη, την Hmonh, την Ταϊλάνδη και τη Mien.

Δεν είχα την παραμικρή ιδέα τί τρομερή ευλογία θα ήταν το να αναμιχθώ και να μάθω από αυτούς του όμορφους ανθρώπους, ο καθένας με την δική του ιστορία ζωής του πώς έφυγαν από τα σπίτια τους που τόσο αγαπούσαν.

Έφτασα στο Φρέσνο, στην Καλιφόρνια, δύο εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, το Δεκέμβριο του 1993. Πολλοί ιεραπόστολοι νιώθουν μια νοσταλγία για το σπίτι τους την περίοδο των Χριστουγέννων. Μου έλειψε η οικογένειά μου, αλλά δεν είναι ότι ένιωσα και νοσταλγία για το σπίτι μου, ίσως να ήμουν περισσότερο ανήσυχη και νευρική για αυτή την εξωτική γλώσσα που προσπαθούσα να μάθω τους τελευταίους 2 μήνες στο MTC(Κέντρο Εκπαίδευσης Ιεραποστόλων). Ήθελα να είμαι υπάκουη και εργατική. Αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να ανταποκριθώ στην εργασία μου.

Δε μπορούσα να ξέρω πως φτάνοντας την περίοδο των Χριστουγέννων θα ήταν η κατάλληλη εποχή να ξεκινήσω μια όμορφη εμπειρία που θα κρατούσε 18 μήνες και θα μου άλλαζε ολόκληρη τη ζωή μου.

Οι άνθρωποι του Λάο είναι Βουδιστές και δεν πιστεύουν στον Ιησού Χριστό. Δε μπορώ να μετρήσω πόσες φορές είπα σε κάποιον πως "Όχι, ο Χριστός δεν είναι ο Αμερικάνος Βούδας" ή πως η μητρική Του γλώσσα, όσο ζούσε στη γη, δεν ήταν τα Αγγλικά. Επανειλημμένα δίδαξα πως Αυτός ήταν περισσότερο από απλά ένα ιστορικό πρόσωπο. Στην κυριολεξία, όλο αυτό ήταν μια νέα αντίληψη για τους περισσότερους από αυτούς.

Καθώς ήταν τόσο κοντά στα Χριστούγεννα, ο εκπληκτικός εκπαιδευτής μου(1) είχε την εμπνευσμένη ιδέα να με διευκολύνει με τη νέα γλώσσα και με τη διδασκαλία με μια δραστηριότητα που μου έχει αφήσει μια πολύ δυνατή εντύπωση στην καρδιά μου ακόμη και μέχρι σήμερα. Μου είχε παραγγείλει πολλά αντίγραφα από μια εικόνα(2) της Γέννησης(3).

Πήραμε αυτές τις εικόνες και πήγαμε από σπίτι σε σπίτι διδάσκοντας την ιστορία της Γέννησης σε ανθρώπους που δεν την είχαν ακούσει ποτέ πριν. Πολλοί από αυτούς στων οποίων τα σπίτια μπήκαμε είχαν Χριστουγεννιάτικα δέντρα αλλά δεν ήξεραν καθόλου τη σημασία τους. Ήξεραν απλώς πως ήταν μια αμερικάνικη παράδοση. Τα παιδιά της χώρας του Λάο ήθελαν να συμμετέχουν στη χαρά και έτσι οι γονείς τους αναγκάστηκαν να συμμετέχουν επίσης - δίχως να γνωρίζουν τη σημασία αυτού του πρώτου Χριστουγεννιάτικου πρωινού.

Τί εμπειρία! Η απλή ιστορία της γέννησης του Ιησού ήταν μια αποκάλυψη για πολλούς. Μπορούσα να δω τη λάμψη των ματιών των ανθρώπων καθώς ένιωθαν την αλήθεια και το γνώριζαν. Η κάθε φορά άγγιζε την καρδιά μου.

Αλλά μόνο καλύτερο έγινε από εκεί και πέρα... ο πρόεδρος(1) της αποστολής μου προκαλούσε κάθε ζώνη(ομάδα) ιεραποστόλων να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερη υπηρεσία μπορούν μέσα στην εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα. Φυσικά, οι συζητήσεις περί διδασκαλίας ήταν ο νούμερο-ένα στόχος μας αλλά ο αρχηγός μας(1) βρήκε κάποιους ωραίους τρόπους να κάνουμε την υπηρεσία μας εκείνη την εβδομάδα.

Θα μοιραστώ μαζί σας έναν...

Ένα μέλος της εκκλησίας του Φρέσνο λειτουργούσε ένα μαγαζί Χριστουγεννιάτικων δέντρων. Είπε στους γηραιότερους(4) πως μπορούσαν να πάρουν ελεύθερα όσα δέντρα ξέμεναν από το μαγαζί του.

Έπειτα οι γηραιότεροι βρήκαν ένα άνθρωπο πρόθυμο με ένα μεγάλο φορτηγό για να τα μεταφέρει και να τα μοιράσουμε στις οικογένειες που ανήκαν στις πτέρυγές μας. Ως ιεραπόστολοι δεν είχαμε και πολλά χρήματα, αλλά αγοράσαμε ζαχαρωτά μπαστουνάκια, πούλιες και δώρα φιόγκους για κάθε οικογένεια ώστε να διακοσμήσουν το δέντρο τους.

Ακόμη και τώρα που πληκτρολογώ, 18 χρόνια αργότερα, ακόμη μπορώ να νιώσω τον ενθουσιασμό μου από τη χαρά που γέμιζε η καρδιά μας από το κάθε ανυποψίαστο σπίτι που μπαίναμε. Τα παιδιά χειροκροτούσαν. Οι μητέρες έκλαιγαν. Οι καρδιές μαλάκωναν. Η αγάπη του Σωτήρα μας ήταν εκεί. Μία ομάδα 20 νεαρών ανδρών και γυναικών (ιεραποστόλων) ξέχασαν τους εαυτούς τους και τη νοσταλγία τους για το σπίτι εκείνη τη νύχτα. Τα Χριστούγεννα και η ζωή τους κατ' επέκταση δε θα μπορούσε να πάει καλύτερα εκείνες τις στιγμές.

Ο συνοδός μου(1) και εγώ πήγαμε πίσω σε ένα από αυτά τα σπίτια την ημέρα των Χριστουγέννων. Αυτή η γλυκιά οικογένεια αποτελούνταν από έναν πατέρα και τρία νεαρά παιδιά. Τους είχαμε διδάξει τη Βίβλο του Ιησού Χριστού από όταν είχαμε φτάσει στην Καλιφόρνια.

Πάντα θα θυμάμαι τί είδα μπαίνοντας στο διαμέρισμά τους. Φυσικά, η οικογένεια που δεν είχε γιορτάσει ποτέ πριν τα Χριστούγεννα, δεν είχε βάση για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έτσι, το δέντρο που τους είχαμε πάει την προηγούμενη νύχτα, απλώς έκλινε σε μια γωνία του μικρού τους διαμερίσματος. Πάνω στο δέντρο βρίσκονταν τα ζαχαρωτά μπαστουνάκια (ακόμη στο πακέτο τους), οι φιόγκοι και μερικά πολύχρωμα νήματα. Ακριβώς στο κέντρο του δέντρου, εκεί που πραγματικά ανήκε, βρισκόταν η φωτογραφία που τους είχαμε δώσει μερικές μέρες πριν...

Αυτή η οικογένεια, της οποίας η κουλτούρα και παράδοση δε διδάσκει τον Ιησού Χριστό, που μόλις είχε μάθει τον πραγματικό λόγο ύπαρξης αυτής της εποχής, αυτή η ταπεινή μικρή οικογένεια χωρίς καμία υλική περιουσία, κατάλαβε ακριβώς τί σήμαιναν τα Χριστούγεννα[...].

***
Υποσημειώσεις:
(1) Το αγγλικό κείμενο δε μου επέτρεψε να αντιληφθώ αν το υποκείμενο είναι αρσενικού ή θηλυκού γένους.
(2) Η εικόνα μοιάζει στις καρτ-ποστάλ που βλέπουμε συνήθως τα Χριστούγεννα στα μαγαζιά και όχι σε αγιογραφία.
(3) Εννοείται η γέννηση του Ιησού Χριστού στη φάτνη με τους μάγους, τον Ιωσήφ και τους βοσκούς με τα ζώα τους.
(4) Η λέξη που χρησιμοποιούνταν στο αυθεντικό κείμενο ήταν Elders.

---
Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο το μετέφρασα από μια ιστοσελίδα που είχα κρατήσει στους σελιδοδείκτες που ήθελα κάποια στιγμή να διαβάσω. Οφείλω βέβαια να κάνω κάποιες παρατηρήσεις, όπως το ότι η παραπάνω ιστορία ανήκει σε μια ιεραπόστολο ενός αμερικάνικου δόγματος. Επέλεξα να τη μεταφράσω, γιατί το συναίσθημα της αγάπης και του "μοιράζομαι" που μου προκάλεσε, μου άρεσε και ήθελα να το μοιραστώ με όποιον ενδιαφερόμενο. Δεν άλλαξα πουθενά το νόημα της ιστορίας αλλά παρέλειψα το φωτογραφικό υλικό που παρέπεμπε στο δόγμα αυτό. Επίσης παρέλειψα τη συνέχεια του κειμένου για τους ίδιους λόγους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: