...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Ανακαλύπτωντας ανθρώπους που αξίζουν

Τα πρώτα μου γενέθλια που θυμάμαι... Η πρώτη αγκαλιά της μητέρας μου... Η πρώτη φορά που με αγκάλιασε η γιαγιά μου...  Η πρώτη, η τελευταία αλλά και η κάθε ημέρα που τελείωσα την οποιαδήποτε τάξη του σχολείου ή των ξένων γλωσσών που διδάχθηκα... Η πρώτη ημέρα, εκείνο το καλοκαίρι των 12 ετών μου, όταν τραγούδησε ο Θεός μου για μένα... Η πρώτη ημέρα που πήρα μισθό από το μόχθο μου... Η ημέρα που πήρα το πτυχίο μου από τη σχολή... Η ημέρα που άφησα την πρώτη δουλειά που δε με κάλυπτε πλέον για να δοκιμάσω την τύχη μου με την επόμενη... Η ημέρα... Αν και δεν ήταν μόνο ημέρες... Ήταν και νύχτες...

Η πρώτη νύχτα που είδα θρίλερ στην τηλεόραση... Η πρώτη νύχτα που έμεινα ξύπνιος μετά τις 22:00... Η πρώτη νύχτα που βγήκα με φίλους μέχρι το πρωί... Η πρώτη νύχτα που περπάτησα μόνος χωρίς κανείς να φοβάται το πού πάω, τί θα κάνω ή πού θα μπλέξω... Η πρώτη νύχτα που προσευχήθηκα στο Θεό μου... Η πρώτη νύχτα που συγχώρησα τον Αδάμ... Η πρώτη νύχτα που ένιωσα μέσα μου πως μπορώ να αλλάξω τον κόσμο... Η πρώτη νύχτα που γνώρισα τη γυναίκα μου... Η πρώτη νύχτα που μείναμε μαζί στο ίδιο σπίτι... Η πρώτη νύχτα που ένιωσα μέσα μου πως μπορούμε (μαζί με τη γυναίκα μου) να αλλάξουμε τον κόσμο...

Εντός τούτων των στιγμών κατατάσσεται και η χθεσινή μου νύχτα. Ένα τραπέζι γεμάτο άγνωστους ανθρώπους. Άνθρωποι γεμάτοι ζωή, ο καθένας με τις δικές του σπουδές αλλά όχι κολλημένος σε αυτές. Κάθε άνθρωπος κάτι πιο πολύπλευρό από αυτό που βλέπει κανείς με την πρώτη ματιά. Μικροί και μεγάλοι ήρωες που οι ψυχές τους σημαδεύτηκαν από κάποιες συγκεκριμένες στιγμές της ημέρας ή της νύχτας στη ζωή τους. Όλοι είχαμε κάτι κοινό. Όμως όλοι είχαμε και κάτι διαφορετικό να παρουσιάσουμε...

Καλή Κυριακή εύχομαι να έχετε όλοι! Αγάπη μόνο... Και σε όσους γνώρισα χτες... Εις το επανιδείν!

Δεν υπάρχουν σχόλια: