...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Θέλησα ακόμα πιότερο

Περπατώντας έτρεξα και τρέχοντας περπάτησα
Νόμισα άπλωσα φτερά μα τελικά τα χέρια άπλωσα
Κολύμπησα σαν ψάρι με ανθρώπινα πόδια
και τραγούδησα σαν κύκνος με ανθρώπινη νότα

Μίλησα σαν σκύλος τρομάζοντας τον κόσμο
Σα γάτα που δεν ξέρει δοκίμασα το δυόσμο
Σαν σωλομός ταξίδεψα αντίθετα στο ύδωρ
Σαν αλεπού προσπάθυησα να γίνω κλέφτης-κτήτωρ

Σαν πολική αρκούδα άντεχα στο κρύο
Σαν ερημίτης λύκος άντεχα το αντίο
Σαν χρυσόψαρο θυμόμουν τα λάθη των άλλων
Μα τα δικά μου αντίθετα σαν παπαγάλος μάλλον

Σα μικρή αγριόπαπια πάλευα με τη φύση ου
Σα τζίτζικας εαρινός πάλευα με το ευζήνι μου
Σα σκατζόχοιρος κρατήθηκα μην πέσω στο ποτάμι
Σαν καρακάξα έκλεψα αυτό που έλαμπε ζάρι

Χρειάστηκε και σύρθηκα στο χώμα σαν τη σαύρα
κι απέκτησα τα χρώματα που έχει η σαλαμάνδρα
Έτσι έγω ταξίδεψα σε κάμπους και χωράφια
κι έντυσα τη ζωή μου με σκοπό ενώ ήταν άδεια

Όσο κι αν προσπάθησα να μοιάσω μ' ένα ζώο
Ως άνθρωπος παρέμεινα να πίνω και να τρώω
Ρούφηξα τη ζωή και παραδειγματίστηκα
Όλα τα δώρα χαίρομαι, ακόμη κι αν δε ζήτησα

Χαίρομαι το ύδωρ κι αντικρίζω σε αυτό
έναν άνθρωπο οικείο, βλέπω τον άλλο μου εαυτό.
Χαμογελώ, χαμογελά κι όταν δακρύζω κλαίει
μα έχει φόντο ουρανό με ένα φως που ρέει.

Εγώ δεν έχω φόντο το γαλάζιο μα άλλα χρώματα
μα δεν υπάρχει σύγκριση με του ουρανού τα αρώματα
Έχω κεφάλι χαμηλά μα η ψυχή κοιτάει πάνω
και προσπαθώ όσο γίνεται κάτι να μανθάνω

Συνεχίζω να μανθάνω, συνεχίζω να λανθάνω
Δυστυχώς ή ευτυχώς τα του κόσμου δεν κάνω
Όχι πάντα δηλαδή, κάποιες φορές το επιλέγω
Απ' το κακό να απέχω κάποιες φορές το διαλέγω

Κι αν τρέχοντας περπάτησα και αν τα χέρια άπλωσα
μόνο με την αγάπη την αγάπη ξεπάγωσα
μόνο με το δάκρυ δάκρυσα περισσότερο
κι όταν γνώρισα το Φως... θέλησα ακόμα πιότερο

Δεν υπάρχουν σχόλια: