...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Ένας παράδεισος κλειστός για τους "αγίους"

- Δε μπορώ να καταλάβω...
- Τι καλό μου παιδί;
- Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι πάγκαλοι να φτάνουν στην πόρτα του παραδείσου και να τη βρίσκουν κλειστή κι άνθρωποι αμαρτωλοί να τη βρίσκουν ολάνοιχτη να τους περιμένει;
- Μιλάς για κάποιον συγκεκριμένο ή γενικά;
- Γενικά αλλά με αφορμή τους νεομάρτυρες που μετανόησαν και έτσι έγιναν μάρτυρες. Απλά δε μου φαίνεται και πολύ δίκαιο. Ο άλλος, επειδή δε συγχώρησε, όσο καλός κι αν ήταν, δεν τον αξίωσε ο Θεός να φτάσει κοντά Του.
- Μα κι αυτός αμαρτωλός ήταν! Όταν δε συγχωρείς τον αδελφό σου παραβαίνεις το "Αγαπάτε αλλήλους" μα και το "ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών" του "Πάτερ ημών". Κι άμα δε συγχωρείς και δεν αγαπάς, τι Χριστό κουβαλάς άραγε μέσα σου; Έτσι πάει...

Δεν υπάρχουν σχόλια: