...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος

Πάντων Άνασσα

Ξέρω Παναγία Μητέρα μας πως δεν κατέχω την αρχαία ελληνική γλώσσα τόσο καλά ώστε να γράψω για σένα με τον τρόπο που έγραψαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας και πως η όποια προσπάθεια μίμησης θα αποτελέσει πλήρη αποτυχία. Για αυτό θα γράψω στα νέα ελληνικά κι ελπίζω στη μέλλουσα Ζωή, στο χρόνο της Βασιλείας του Υϊού και Θεού σου, Παναγία μου, να βρω αυτούς τους Άγιους Πατέρες που θα μου δώσουν τη γνώση να σε εγκωμιάσω στα αρχεία ελληνικά, μα το κυριότερο με ένα λόγο δομημένο, γεμάτο σεβασμό και ευπρέπεια ως προς το πρόσωπό σου.

Γλυκειά Παναγιά, Κυρά του Όρους, Μητέρα που φρόντισες εμένα ως παιδί σου κι ας είχα μητέρα ανθρώπινη να στρέψει τα μάτια της πάνω μου... Μητέρα που η αγκαλιά σου ήταν τόσο μεγάλη κι η υπομονή σου τεράστια για να χωρέσει τις συνεχείς μου πτώσεις και αμαρτίες... Μητέρα του Θεού μα και δική μου...

Σε αξίωσε ο Κύριος και Θεός μας με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην το κάνει; Αφού Αυτός μητέρα, Αυτός Πατέρας, Αυτός αδελφός, Αυτός ξάδελφος, Αυτός θείος, Αυτός ό,τι έχει ανάγκη ο άνθρωπος ανάγκη... Αυτός ο Θεός που δε θα υψώσει το ανάστημά Του απέναντι στον άνθρωπο για να τον κερδίσει μα θα δώσει το αίμα και τη σάρκα Του με τρόπο θεϊκό για να Τον κερδίσουν οι πιστοί Του.

Παναγία μου, μακάρι να μπορούσα να πω πως εσύ βοήθησες στην ανατροφή του Υϊού και Θεού σου. Όμως, είναι μια γνώση δε με αφορά, ούτε θέλω με ψεύτικους λόγους να μιλήσω. Μπορώ, όμως, με σιγουριά να πω ό,τι είπαν οι Άγιοι Πατέρες: Δεν ήσουν πάντα Παναγία, Μαριάμ! Όμως, η γιαγιά σου η Αγία Μαρία, η μητέρα σου η Αγία Άννα, η ανατροφή που σου χάρισαν, μα φυσικά και ο δικός σου ζήλος, η δική σου πίστη, η δική σου αγάπη για τον Υϊό σου πριν τον Ευαγγελισμό σου, η δική σου αγνότητα και χάρη, ευλογίες που άγγιζαν τα όρια της ανθρώπινης χάρης, μα και η ένωσή σου με το θείο λόγο των προφητών και των πατέρων σου, σε κατέστησαν το τέλειο σκεύος για να χωρέσει ο Κύριος.

Για αυτό Παναγία μου, 2014 χρόνια αργότερα, συνεχίζουμε ακόμη να αναρωτιόμαστε πώς μια Παρθένα σαν εσένα φέρνει τον Ένα! Αν δε δεχόσουν την αγγελία του Γαβριήλ, μητέρα μου θα ήταν η Εύα. Μα πώς μια γυναίκα, μια μητέρα που βρίσκεται στον Άδη να βοηθήσει τα παιδιά της;

Για αυτό στην αγγελία του Γαβριήλ δεν απάντησες τίποτε άλλο παρά μόνο "και πώς θα γίνει αυτό;".

Αφού ο Θεός είχε διαλέξει εσένα για μητέρα Του, δεν επέτρεψες στον εαυτό σου δεύτερες σκέψεις. Τόσο ήθελες να γίνει το θέλημά Του. Κι ας μην υπήρχε ακόμη το "Πάτερ ημών... Γεννηθήτω το θέλημά Σου". Εσύ μπήκες μπροστά από όλους Παναγία μου. Και παρόλο που ήσουν μόνο ένα παιδί, το μόνο που ρώτησες ήταν "και πώς θα γίνει αυτό;", γιατί γνώριζες πως χρειάζεται και ένας πατέρας για τη γέννηση ενός παιδιού. Μα ο Θεός, ως Θεός που είναι, βρήκε τον τρόπο να κάνει τον εαυτό Του, την Παναγία ουσία Του, Πατέρα, αφήνοντας ταυτόχρονα κι εσένα Άμωμη και Αειπάρθενη.

Αφήνοντάς σε Βασίλισσα των Ουρανών και Πλατυτέρα των. Αφήνοντάς σε Κεχαριτωμένη με ευλογημένο τον Καρπό της Κοιλίας σου. Αφήνοντάς σε Τριχερούσα. Αφήνοντάς σε Κυρά ενός ολόκληρου Αγίου Όρους. Αφήνοντάς μας με εσένα, την ελπίδα των Χριστιανών, για να σε τιμούμε Ζωοδόχο Πηγή, να γονατίζουμε μπροστά στην Αγία υλική απεικόνισή σου που μπορούμε όλοι, πιστοί και άπιστοι να δούμε και να δεηθούμε γι' αυτούς που αγαπούμε: "Υπεραγία Δεσποινίς ημών Θεοτόκε, σώσον ημάς!".

Δεν υπάρχουν σχόλια: