...πάντα θα βλέπω αυτά που προορίζονται για μένα, ακόμη κι αν δε μπορείς να με δεις...
Προάγγελος
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περαστικοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περαστικοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μικρές Ιστορίες - Τα 3 λουλούδια

22 Νοεμβρίου 2010

Τίποτα δεν έδειχνε τί θα επακολουθούσε το επόμενο πρωί. Ήταν γύρω στις 23:36 τη νύχτα. Ήρεμη νύχτα. Μόνο λίγες χαρούμενες φωνές χαλούσαν τη σιωπή της. Αν και τώρα που το σκέφτομαι...

Δεν ήταν λίγες οι φωνές. Ούτε καμιά σιωπή χαλούσαν. Απλώς έδιναν την ευκαιρία, σε όσους επιθυμούσαν να την αρπάξουν, να δώσουν ένα διαφορετικό νόημα στη νύχτα τους. Ή στην ώρα τους. Ή στο λεπτό τους. Ανάλογα πόση διάθεση είχε ο καθένας, να αφήσει τα άτομα γύρω του να το επηρεάσουν.

Η παράσταση ξεκίνησε. Τα φώτα άναψαν. Οι ηθοποιοί άρχισαν να παίζουν ο καθένας το ρόλο του. Τα φώτα έσβησαν. Υπήρξε μια ομαδική παρουσία πριν από όλα αυτά, η οποία καθόλου αυτονόητη δεν είναι, αλλά ούτε και ήταν, μα θα προτιμήσω να την αποκρύψω από την ιστορία μου. Αν και την ανέφερα τελικά.

Η παράσταση εκπληκτική από την αρχή της μέχρι και το τέλος της. Οι ηθοποιοί το ίδιο. Στο τέλος της ιστορίας υπήρξε ακόμη μία ομαδική παρουσία, πάλι δεν είναι αυτονόητη, πάλι θα προτιμήσω να την αποκρύψω από την ιστορία, και πάλι την αναφέρω. Κατ' επιλογήν φυσικά.

Όταν τελείωσαν όλα και ο κόσμος χειροκρότησε, 3 λουλούδια δόθηκαν σε 3 γυναίκες. Το πρώτο λουλούδι δόθηκε σε ένα άτομο που γνωρίζω ως όνομα, ως επάγγελμα, ως ιστορία, ως φίλη.

Το δεύτερο λουλούδι δόθηκε σε μία κοπέλα που ούτε το όνομά της δε γνωρίζω, αλλά ούτε και την είδα περισσότερο από 1 ώρα συνολικά μπροστά μου. Πάραυτα, το βλέμμα μου έπεφτε συνέχεια πάνω της και βρισκόταν συνεχώς κοντά μου σε κάθε μου στιγμή για εκείνη τη βραδιά.

Το τρίτο λουλούδι δόθηκε σε μία κοπέλα που μόνο το επάγγελμά της γνωρίζω. Η μάλλον το ρόλο της στην παράσταση. Μας είχε οδηγήσει στον προορισμό μας μέσα στη νύχτα, τη στιγμή που δεν ξέραμε προς τα πού ήταν ο δρόμος μας.

Το ομορφότερο, όμως, όλων, ήταν η ελευθερία που είχα να κάνω τις παραπάνω πράξεις πραγματικότητα. Όχι γιατί ήμουν μόνος μου. Όχι! Ήμουν μαζί με τη σύντροφό μου. Απλώς, κάποιες απλές πράξεις κρύβουν τόσο μεγαλείο μέσα τους που δε μπορείς να γκρινιάξεις για αυτές. Κι από εκεί ξεκινάνε... Η ειρήνη... Η γαλήνη... Η ελευθερία...

Ένας αλήτης που τον έλεγαν Γουφ

Ήταν μόνο ένας αλήτης της νύχτας. Ένας αλήτης που κάθε βράδυ τα φώτα άναβαν και έσβηναν στην παρουσία του. Ένας αλήτης ελεύθερος αλλά και δεσμευμένος μες στη ζωή. Με το μοναδικό τρόπο που η ζωή μπορεί να σε δεσμεύσει. Με την ύπαρξη. Η μορφή δεν παίζει σπουδαίο ρόλο.

Αυτός ο αλήτης, όμως. Είχε την ιδιότητα κάθε βράδυ να σπάει τη σιωπή της νύχτας, να ακούει τη φωνή του να επιστρέφει αντηχώντας στις επιφάνειες της γύρω περιοχής και κανείς να μην του λέει λόγια προτρεπτικά για να σταματήσει.

Είχε όλο το χρόνο και όλο το χώρο να εκπληρώσει τα όνειρά του. Δεν υπήρχε κανείς που να μπορούσε να του τα κόψει. Άλλωστε, εκεί που περπατούσε ή έτρεχε, ανάλογα τη διάθεση, ελεύθερος, δεν υπήρχαν παρά ελάχιστες παρεμβολές από μη-ανθρώπινα μάτια. Κι αφού δεν καταλάβαινε τη γλώσσα των ανθρώπων, αν και είχε τη διανοητική ικανότητα να τη μάθει, κανείς δεν ασχολήθηκε ποτέ να του πει ότι είναι δύσκολο να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα. Κι αφού δεν του είπε κανείς τί δε μπορεί να κάνει, δεν τον περιόρισε και κανείς στο τί τελικά μπορεί να κάνει.

Μπορεί να μην είχε ένα σπίτι να κλειστεί σε αυτό, να τρώει και να κοιμάται μόνο, όπως είχαν τόσοι άλλοι γνωστοί του, αλλά είχε την ελευθερία του. Και δεν είχε σκοπό να την ανταλλάξει με τίποτα. Όχι τώρα που την είχε ζήσει. Όχι ποτέ.

Καμιά φορά πέρναγε ένας άνθρωπος, πότε μόνος του, πότε με την οικογένειά του, του έριχνε μια ματιά και τον ρώταγε αν είναι καλά και αν χρειάζεται κάτι. Αυτός, όμως, αν και δε μιλούσε, πλησίαζε με το κεφάλι ψηλά, περήφανα, το χέρι του "άγνωστου" φίλου του κι ο τελευταίος τον χάιδευε στο κεφάλι.

Όχι, μην ανησυχείτε. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας δεν πέθανε. Ο πρωταγωνιστής ποτέ δεν πεθαίνει. Αν πέθαινε, θα ήταν η ιστορία ενός άλλου. Αυτή, όμως, είναι απλά η ιστορία ενός αλήτη της νύχτας, ελεύθερου από κάθε είδους δέσμευση, που επέλεγε να ακούει τη φωνή του κάθε βράδυ. Σαν ένα χαιρετισμό στη νύχτα. Σαν μία καλημέρα στο ξημέρωμα. Ελευθερία!

Θα ακουστεί τρελό σίγουρα... - Μέρος 2ο

Κάθομαι και ακούω διάφορα. Από μικρούς, από μεγάλους. Δεν αξίζει πλέον να παντρεύεσαι ή να πεθαίνεις.

Παντρεύεσαι: Ξοδεύεις μια περιουσία στο να θρέψεις καλεσμένους, τους οποίους ζήτημα είναι αν ξέρεις άλλους πέραν της οικογένειάς σου και των κοντινών σου φίλων.

Πεθαίνεις: Φορτώνεις στους κοντινότερους ανθρώπους σου τα έξοδα της κηδείας σου και της διατήρησής του σώματός σου σε ένα 2 επί 0.50 χώρο σε ένα νεκροταφείο για κάποιον καιρό.

Και τώρα φτάνουμε στο "τρελό κομμάτι"! Μία λύση είναι η καύση του νεκρού, μα δε μου αρέσει ως λύση. Σκέψου το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο στον κόσμο! Έχει πεθάνει! Θα βρεις λεφτά για την κηδεία ή θα κάνεις καύση του σώματος; Έτσι κι αλλιώς έχει πεθάνει. Σωστά; Άρα δεν το χρειάζεται το σώμα. Σωστά; Ωραία, πάρε έναν δαυλό και βάλε εσύ τη φωτιά. Τολμάς;

Βλέπεις, αυτό είναι το πρόβλημα στην σύγχρονη εποχή. Εγώ δε μπορώ να το κάνω αυτό γιατί φοβάμαι. Μήπως θα μπορούσες εσύ; Θα σε πληρώσω. Μία τρομερή προσπάθεια του ανθρώπου να απαλλαγεί από την ευθύνη της πράξης που θέλει. Μία προσπάθεια να μπορεί να πει στο τέλος ότι άλλος το έκανε ή δεν ήμουν εγώ.

Εγώ θα δώσω μια ιδέα κι αν σου αρέσει κράτησέ την. Έχεις ακούσει να μιλάνε για τους αγίους; Άνθρωποι που πέθαναν, τιμήθηκαν από τους ανθρώπους και συνεχίζουν να τιμούνται και να αποκαλούν το όνομά τους καμιά φορά. Η ταφή τους γίνεται με έξοδα μη-συγγενών και το σώμα τους το παίρνουν εκκλησίες για συντήρηση.

Ωραία! Μου αρέσει! Πώς θα γίνω άγιος; Σκέψου ότι θα ζητάνε το σώμα σου εκκλησίες! Θα το προσκυνάνε πιστοί! Θα φωνάζουν το όνομά σου για τη σωτηρία σου! Τα σκέφτηκες; Ωραία! Ξέχασέ τα τώρα. Αν αρχίσεις να κάνεις πράγματα μόνο και μόνο για τη δόξα, δε θα καταφέρεις τίποτα. Και θα χάσεις και την ψυχή σου και τη ζωή σου στο τέλος.
Ε άρα τι να κάνω;
Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να μειώσεις τις αμαρτίες που κάνεις.

Μα...
Η αμαρτία δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει!
Και δηλαδή τι; Θα κυκλοφορώ με μαύρα και θα αφήσω γένια κτλ;
Όχι, κάθε άλλο! Δε χρειάζεται κανείς να κλειστεί στον εαυτό του ή να γίνει μοναχός. Μπορεί να ζει μέσα σε όποια κοινωνία ανθρώπων ο ίδιος επιθυμεί αρκεί να μην την ακολουθεί στα λάθη της. Το "αυξάνεστε και πληθύνεστε" δε γίνεται μόνο του. Θέλει και παρέα!
Κι αν τα κάνω αυτά και η σύντροφός μου με θεωρεί πουριτανό ή τρελό;
Τότε, προσπάθησε να την κάνεις να καταλάβει. Και να θυμάσαι πως άλλο "καταλαβαίνω" και άλλο "συμφωνώ"!
Και συγγνώμη δηλαδή αλλά μου λες να γίνω άγιος για να αποφύγω την εμπορία της ταφής μου; Είσαι σοβαρός; Δε βρήκες καλύτερο λόγο;
Λόγους πολλούς! Το παράδειγμα με την ταφή ήταν απλά μια εισαγωγή στο θέμα. Για να κάνεις κάτι, οτιδήποτε, χρειάζεται να έχεις έναν λόγο που να το κάνεις. Κι αυτός ο λόγος πρέπει να βγαίνει από μέσα σου. Να θυμάσαι γιατί!

Αν σου έλεγα ότι "Επειδή αγάπησες, θα ζήσεις"; Αν σου έλεγα πως "Εγώ υπάρχω είτε το πιστεύεις είτε όχι. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Θεό και τους δαίμονες". Αν σου έλεγα πως "Κάθε αμαρτία που δεν κάνεις, κάνει ελαφρύτερο τον σταυρό Του";


Αυτά για απόψε...

Θα ακουστεί τρελό σίγουρα... - Μέρος 1ο

        ...αλλά ίσως τα chain mails που έρχονται κατά καιρούς στα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία του καθενός μας να είναι πιο τρελά. Και μιας που το ανέφερα, θα εξηγήσω λίγο και για αυτά, και έπειτα θα συνεχίσω στο θέμα μου.
        Σίγουρα έχετε διαβάσει για διάφορα παιδάκια που θα σωθούν από την ασθένειά τους επειδή ο τάδε ή ο δείνα οργανισμός θα δώσει 1 ευρώ για κάθε φορά που στέλνει κάποιος ένα συγκεκριμένο mail. Ας δούμε λοιπόν λίγο πώς στέλνεται ένα mail από πλευράς προγραμματισμού.
        Ο πιο απλός τρόπος είναι η συνάρτηση sendmail() της γλώσσας προγραμματισμού PHP η οποία δέχεται ως ορίσματα:
1)τιμή πεδίου Προς
2)τιμή πεδίου Θέμα
3)τιμή πεδίου Κείμενο/Μήνυμα
4)τιμή πεδίου Επιπλέον_Πληροφορίες(Πχ. Από: , Cc: , Bcc: )
5)τιμή πεδίου Επιπλέον_Παράμετροι
        Έστω τώρα ότι έχουμε φτιάξει ένα πρόγραμμα το οποίο μετράει τις φορές που το πρόγραμμα εκτελέστηκε και στέλνει τον αριθμό σε μια κεντρική βάση(πχ. της AOL ή της Hotmail) και όπου συγκρίνονται τα αποτελέσματα. Όπως παρατηρούμε από τα παραπάνω 5 ορίσματα, δεν υπάρχει χώρος για να εισαχθεί το πρόγραμμα που ανέφερα στο mail.
        Θα πει κανείς Μα αυτό το 5 που λέει Επιπλέον_Παράμετροι; Αυτό είναι ένα πεδίο που δίνει οδηγίες στο πρόγραμμα της εκάστοτε εταιρίας που παραλαμβάνει το e-mail. Το πρόγραμμα αυτό δε μπορεί να εκτελεί άλλα προγράμματα. Άλλωστε κάθε εταιρία χρησιμοποιεί το δικό της πρόγραμμα. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο.
Άρα ποιο είναι το συμπέρασμα;
        Πως ακόμη κι αν μπορεί μια εταιρία να παρακολουθεί ένα e-mail μπορεί μόνο εντός του δικτύου της(πχ. Hotmail→Hotmail, AOL→AOL) και μόνο αν το mail δεν έχει πάψει να αποστέλνεται μέσω της Προώθησης, και αυτό υπό συνθήκες. Προσωπικά δε θα καθόμουν να φτιάξω κάτι τέτοιο. Δε θεωρώ, λοιπόν, πως και οι διάφορες εταιρίες παροχής e-mail υπηρεσιών θα έχαναν το χρόνο τους με κάτι τέτοιο.
        Τι πιο τρελό όμως από τα chain mails και το περιεχόμενό τους; Μήπως άλλωστε αυτά δεν υπήρχαν και παλαιότερα με τα γράμματα(χαρτί+φάκελο) που έλεγαν "Αυτό το γράμμα έχει κάνει το γύρο του κόσμου 3 φορές. Μη σπάσεις την αλυσίδα!";

Αν σε πειράζει, ξέχασέ το...

...μα αν σου άρεσε, αναπόλησέ το...
..κράτα το καλά ριζωμένο στη μνήμη...
...καλά στεριωμένο στην καρδιά για να μπορεί να αναπαράγεται όταν το εκφράζεις...
...να θυμάσαι τους φίλους σου...
...να θυμάσαι τους ανθρώπους που σε θυμήθηκαν στη χαρά τους και στον πόνο τους...
...κι αν τους θυμήθηκες κι εσύ στην χαρά σου και στον πόνο σου, αυτοί είναι φίλοι σου...
...κι όλα αυτά είναι απλά λόγια για εμπειρίες που μου θυμίζουν τον εαυτό μου...
...είναι απλά λόγια για ανθρώπους που ενώ έτρεχαν για τα δικά τους προβλήματα με γρήγορους ρυθμούς...
...σταμάτησαν με κοίταξαν στα μάτια και μου είπαν Αν σε πειράζει, ξέχασέ το.